Konwersacje dla obcokrajowców
STYCZEŃ 2018
Polacy a sport

sportNiestety, Polacy w większości prowadzą siedzący tryb życia. Należą też do najmniej aktywnych fizycznie narodów w Europie. Jest spora grupa, która nie uprawia żadnych sportów, gier zespołowych, nie chodzi nawet na spacery. Od tej reguły są też chlubne wyjątki. Otóż, istnieje spora grupa przynajmniej raz w tygodniu uprawiająca sport. Najpopularniejszą formą aktywnego odpoczynku jest jazda na rowerze. Rower jest najczęściej używany na wsiach i w miasteczkach, chociaż coraz większą popularnością zaczyna cieszyć się w dużych miastach. Tutaj jednak poruszanie się na rowerze może utrudniać brak wystarczającej ilości ścieżek rowerowych. Ale i to zaczyna powoli się zmieniać na korzyść rowerzystów. Polacy bardzo lubią spędzać czas na pieszych wycieczkach. Tę formę wypoczynku wybierają zarówno ludzie starsi jak i młodzi. Domeną młodych mężczyzn są gry zespołowe, m.in. piłka siatkowa, koszykówka. Bardzo popularne jest też pływanie i coraz większą uwagę przyciągają takie sporty jak jazda konna, deskorolka, sporty walki. Wśród pań popularne są różne formy gimnastyki.

Kultura polska w małym palcu - Leonardo da Vinci "Dama z gronostajem"

dama-z-gronostajemJest to jedno z najcenniejszych dzieł sztuki w zbiorach polskich. Obraz zakupił książę Adam Jerzy Czartoryski we Włoszech około 1800 roku i ofiarował swojej matce Izabeli, która umieściła go w otwartym w 1809 roku Domu Gotyckim w Puławach.
Jest to portret Cecylii Gallerani, kochanki księcia Ludwika Sforzy. Była to dziewczyna nie tylko odznaczająca się urodą, ale także inteligentna i uzdolniona w dziedzinie literatury i muzyki. Uczesana i ubrana zgodnie z najnowszą modą hiszpańską , trzyma na rękach białego gronostaja, stanowiącego odniesienie do osoby księcia Sforzy, który w 1488 roku otrzymał od króla Neapolu Fernanda I Order Gronostaja – stąd nazywano go również Białym Gronostajem. Ta młoda, piękna dziewczyna nieśmiało się uśmiecha, ale jednocześnie jest skupiona i czujna. Malarz stworzył nowy rodzaj portretu, który oddawał w doskonały sposób nie tylko wygląd modela, ale również jego uczucia, dając początek portretowi, który nazywamy psychologicznym.
Portret znajdował się w muzeum puławskim do wybuchu powstania listopadowego w 1830 roku, a potem wywieziony wraz ze zbiorami muzealnymi tuż przed wkroczeniem do Puław wojsk rosyjskich, trafił do Paryża do Hotel Lambert, emigracyjnej siedziby Czartoryskich na Wyspie Świętego Ludwika. W 1876 roku wnuk księżnej Izabeli Władysław Czartoryski przeniósł zbiory na powrót do Polski i otworzył w Krakowie Muzeum Książąt Czartoryskich, gdzie portret Leonarda zajął jedno z najważniejszych miejsc. W pierwszych dniach II wojny światowej obraz padł łupem nazistów. W kwietniu 1946 roku portret został odzyskany i zwrócony właścicielom.
Z końcem 2016 roku zbiory należące do Fundacji Książąt Czartoryskich zostały wykupione przez polskie państwo.

Kamienica Bonerowska w Krakowie

kamienica-bonerowskaKamienica Bonerowska inaczej też Firlejowska usytuowana jest we wschodniej części Rynku (jest to dom numer 9). W XVI wieku stanowiła własność Seweryna Bonera. Kiedy jego córka, Zofia, wyszła za mąż za wojewodę krakowskiego Jana Firleja, kamienica przeszła w ręce rodziny Firlejów. To w domowej kaplicy Firlejów odbyły się zaślubiny Maryny Mniszchówny z carem Dymitrem Samozwańcem. Uroczystość zaszczycił swoją obecnością król Zygmunt III Waza z rodziną.
W XIX wieku właścicielem kamienicy został Jan Bielak, kupiec, który połączył przejściem tę kamienicę z domem przy ulicy Stolarskiej. Tak powstał Pasaż Bielaka.
Niewątpliwie uwagę przykuwa monumentalna, manierystyczna attyka przypisywana Santi Gucciemu. W 1822 roku attyka została rozebrana, a obecna jest rekonstrukcją z 1962 roku. Attyka ma aż 9 metrów wysokości. Punktem centralnym są stojące trzy hermy. Pośrodku znajduje się kobieta z grubymi warkoczami. Po obu jej stronach usytuowani są mężczyźni. Powyżej umieszczeni zostali satyrzy, którzy łączą się z gryfami. Grzebień attyki zwieńczony jest pilastrami. Całość dopełniają kamienne gotycko-renesansowe obramienia okienne na pierwszym piętrze (zrekonstruowane w I połowie XX wieku).

Co to znaczy?

Odwracać kota ogonem – ‚przedstawiać sprawy w sposób nieprawdziwy’
Michał odwracał kota ogonem, kiedy wyjaśniał przełożonemu powody swojego spóźnienia do pracy.

Szyć grubymi nićmi – ‚kłamstwo łatwe do zdemaskowania’
Opowiadanie Ewy o jej pobycie w Paryżu było grubymi nićmi szyte.

Zmyć komuś głowę – ‚skarcić kogoś’
Kazik zmył głowę bratu, bo ten wziął bez pozwolenia jego laptop.

Na końcu języka

Wprawki, ćwiczenia, zadaniapobierz1
Zgodnie z przepisami ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie można udostępniać materiałów osobom trzecim.

Zadanie 1
Proszę zastosować poprawną formę.

A. Marysia szuka (książka) ………………………………………
B. Witek szuka (notes) …………………………………………….
C. Jadzia szuka (torebka) …………………………………………
D. Bożena szuka (parasol) ……………………………………….
E. Marcin szuka (telefon) ………………………………………..

Zadanie 2
Proszę zastosować poprawną formę.

A. Iza słucha (koncert) ………………………………………….
B. Jola słucha (opowiadanie) …………………………………
C. Kasia słucha (audycja) ……………………………………..
D. Magda słucha (muzyka) …………………………………..
E. Kamila słucha (baśń) ……………………………………….

Zadanie 3
Proszę zastosować poprawną formę.

A. Ala boi się (pies) ………………………………………….
B. Bartek boi się (pająk) ……………………………………
C. Michał boi się (burza) …………………………………..
D. Tymek boi się (choroba) ……………………………….
E. Wiktor boi się (ciemność) ……………………………..

Zadanie 4
Przeczytaj poniższy tekst, a następnie zaznacz P, jeśli zdanie jest prawdziwe lub F- jeśli fałszywe.

Mama zostawiła mi na kartce spis rzeczy, które mam ze sobą zabrać. Gdybym jednak chciał to wszystko zabrać, musiałbym załadować pół wagonu towarowego. Postanowiłem więc zapakować się systemem harcerskim. Położyłem na podłodze plecak, otworzyłem szafę i zacząłem wrzucać rzeczy, które uważałem za niezbędne. […] Potem wskoczyłem w stare dżinsy, naciągnąłem harcerską bluzę, przypiąłem do pasa finkę i poczułem się tak szczęśliwy, jakbym już był w Szczecinie.

A. Bohater zapakował rzeczy do plecaka. P/F
B. Chłopiec był już w Szczecinie. P/F
C. Bohater zapakował rzeczy zgodnie z zaleceniami mamy. P/F
D. Chłopiec ubrany był w harcerską bluzę i nowe dżinsy. P/F
E. Przy pakowaniu chłopiec zastosował system harcerski. P/F

ODPOWIEDZI DO ZADAŃ

Zadanie 1
A. Marysia szuka książki.
B. Witek szuka notesu.
C. Jadzia szuka torebki.
D. Bożena szuka parasola.
E. Marcin szuka telefonu.

Zadanie 2
A. Iza słucha koncertu.
B. Jola słucha opowiadania.
C. Kasia słucha audycji.
D. Magda słucha muzyki.
E. Kamila słucha baśni.

Zadanie 3
A. Ala boi się psa.
B. Bartek boi się pająka.
C. Michał boi się burzy.
D. Tymek boi się choroby.
E. Wiktor boi się ciemności.

Zadanie 4
A. P.
B. F.
C. F.
D. F.
E. P.

Dla dzieci

Zadanie 1
Wpisz poprawną formę.

Przykład
To jest Włoch.
On mówi po włosku.

A. To jest Francuz.
On mówi po ………………………………
B. To jest Niemiec.
On mówi po ………………………………
C. To jest Polak.
On mówi po ……………………………….
D. To jest Rosjanin.
On mówi po ………………………………
E. To jest Hiszpan.
On mówi po ……………………………….

Zadanie 2
Wpisz poprawną formę.

Przykład
Czy on mówi po portugalsku?
Tak, on mówi po portugalsku.

A. Czy on mówi po litewsku?
B. Czy on mówi po angielsku?
C. Czy on mówi po ukraińsku?
D. Czy on mówi po czesku?
E. Czy on mówi po grecku?

Zadanie 3
Wpisz poprawną formę.

Przykład
Czy on mówi po portugalsku?
Nie, on nie mówi po portugalsku.

A. Czy on mówi po litewsku?
B. Czy on mówi po angielsku?
C. Czy on mówi po ukraińsku?
D. Czy on mówi po czesku?
E. Czy on mówi po grecku?

ODPOWIEDZI DO ZADAŃ

Zadanie 1
A. To jest Francuz.
On mówi po francusku.
B. To jest Niemiec.
On mówi po niemiecku.
C. To jest Polak.
On mówi po polsku.
D. To jest Rosjanin.
On mówi po rosyjsku.
E. To jest Hiszpan.
On mówi po hiszpańsku.

Zadanie 2
A. Czy on mówi po litewsku?
Tak, on mówi po litewsku.
B. Czy on mówi po angielsku?
Tak, on mówi po angielsku.
C. Czy on mówi po ukraińsku?
Tak, on mówi po ukraińsku.
D. Czy on mówi po czesku?
Tak, on mówi po czesku.
E. Czy on mówi po grecku?
Tak, on mówi po grecku.

Zadanie 3
A. Czy on mówi po litewsku?
Nie, on nie mówi po litewsku.
B. Czy on mówi po angielsku?
Nie, on nie mówi po angielsku.
C. Czy on mówi po ukraińsku?
Nie, on nie mówi po ukraińsku.
D. Czy on mówi po czesku?
Nie, on nie mówi po czesku.
E. Czy on mówi po grecku?
Nie, on nie mówi po grecku.